बेवफ़ा १

सब सही था जिंदगी जीने के लिए और फिर वो मिले और जिंदगी बर्बाद कर गए।

बेवफ़ा

मरना तो एक दिन सब को है, तो ये जीने का बहाना क्यू करना, रोज  उसे याद करने से तो वो वापस आएगी नहीं,तो जी कर खुद को यूह बर्बाद क्यू करना।

चाय

चाय तो एक बहाना है तुमसे मिलने जो आना है, जब तक ना देख ले तुमे जी भर कर तब तक दिल को चैन कहा आना है।

तनहा

कूच लम्हे थे जिंदगी के जों उनके साथ हमें जीने थे 

पर हमारा साथ छोड़ ना उन्हें गवारा लगा।

तुझाच

स्वप्न जरी तुझे असले तरी त्या स्वप्नाचा मी एक हिस्सा आहे,कितीही दूर असलो तुझ्या पासून तरी मी फक्त आणि फक्त तुझाच आहे.

ती

काव्य करताना का होईना मी तिला आठवतो.शब्दाची किमया न्यारी ज्यात मी तिला सापडतो. मला ती अन तिला मी शब्दांच्या या दुनियेत का होईना एकमेकांत रमतो.

राज

सो दर्द छुपे है इस हसी के पीछे आसुओका सैलाब दबा है इन मुस्कान के पीछे, वैसे तो हम हस्ते बहोत है पर कोई नहीं जान पाता कि क्या क्या राज छुपे है इन पलको के पीछे।

दूरियां

वो फासले ही क्या जो मोहब्बत को तब्बा कर दे, मोहब्बत तो वो जस्बा है जो मरने वाले को भी जीने पर मजबुर कर दे।

मेळ

तू नसताना तू असण्याचा भास.तू तुझ्यात रमली असताना देखील मी मात्र तुझ्यात गुरफटलेला,हा मनाचा खेळ असे का मनाचा गोधळ,जुळूनी येते सर्व काही पण मिळे न आपला मेळ,

वाट

लेखणी दमली पण मी दमलो नाही कारण हृदयात तू आहे आणि तुझ्या शिवाय कोणीच नाही.तू गेलीस तुला जायचे होते पण मि अजून तिथेच आहे तुझी वाट पाहत तुझ्या परतण्याची.